skip to main content
 

Οινοποιείο - πρότυπο στην άγονη γραμμή

Γιώργος Μάναλης

ΤΑ ΝΕΑ Σαββατοκύριακο  12-13.05.2012

Στη Σίκινο, με θέα το απέραντο γαλάζιο, παράγει κρασί με τον παραδοσιακό τρόπο, χωρίς φάρμακα

Ρεπορτάζ: Δήμητρα Σκούφου

Στη μέση του Αιγαίου, ανάμεσα στη Φολέγανδρο και την Ιο, στο μικρό νησί των Κυκλάδων τη Σίκινο, ο Γιώργος Μάναλης επέλεξε με θέα το απέραντο γαλάζιο να αναβιώσει την οινοποιία στο νησί. Εχοντας στο πλευρό του τη γυναίκα του Μαρία και τα δύο τους παιδιά, την Κέλλυ και τον Λουκά, κατάφερε να δημιουργήσει έναν οικολογικό αμπελώνα και ένα επισκέψιμο οινοποιείο το οποίο λειτουργεί αποκλειστικά με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και βραβεύθηκε για την καινοτομία του αυτή από το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Κυκλάδων.

«Σε ένα ταξίδι - αστραπή στη Σύρο, το 2004, έπεσε ο... σπόρος» λέει ο Γιώργος Μάναλης. «Είχα ήδη φυτέψει ένα μικρό κομμάτι με αμπέλι στο κτήμα μου, στο νησί, για οικιακή κατανάλωση. Δεν είχα ποτέ στο μυαλό μου μέχρι τότε να ασχοληθώ συστηματικά και επαγγελματικά με την οινοποιία. Ηταν τότε που ένας φίλος έριξε την ιδέα να φτιάξω ένα μεγαλύτερο αμπέλι και, γιατί όχι, και ένα οινοποιείο.

Εκείνη την εποχή, μάλιστα, έτρεχαν και κάποια επιδοτούμενα προγράμματα για τη δημιουργία οινοποιείων. Δεν ήθελα και πολύ να το αποφασίσω. Αλλωστε, η ιδέα με γοήτευσε» εξηγεί.

Ο κ. Μάναλης δεν κρύβει ότι υπήρξαν προβλήματα μέχρι και τη δημιουργία του αμπελώνα και του οινοποιείου, όμως - όπως τονίζει - «τα προβλήματα υπάρχουν για να ξεπερνιούνται». Αλλωστε, όπως λέει, όλοι οι ελεύθεροι επαγγελματίες και ειδικά στην άγονη γραμμή αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα προβλήματα. «Εμείς όμως είχαμε μεράκι και πάθος για το οινοποιείο μας. Οικογενειακώς, με πείσμα και πολλή προσωπική εργασία ξεπεράσαμε ό,τι μας προέκυψε».

 

3.000 φιάλες τον χρόνο. Σήμερα, οκτώ χρόνια μετά τη γέννηση της ιδέας, ο αμπελώνας δίνει περίπου το 30% της δύναμής του καθώς η φύτευσή του έγινε σταδιακά και δεν έχει φτάσει στο 100% της παραγωγής. Η παραγωγή είναι περίπου 3.000 φιάλες τον χρόνο - λευκό κρασί, ροζέ και λιαστό - και διατίθεται στους επισκέπτες του οινοποιείου καθώς και στην τοπική αγορά. Εως το 2015 θα είναι σε πλήρη ανάπτυξη.

Οπως λέει ο 57χρονος οινοποιός, η βράβευση από το Επιμελητήριο Κυκλάδων του οινοποιείου του ως καινοτόμου επιχείρησης, του δίνει δύναμη να συνεχίσει και να προσπαθεί να φτιάχνει κάθε χρόνο καλύτερο κρασί χωρίς φάρμακα, με παραδοσιακό τρόπο, με την ενέργεια που δίνουν ο ήλιος και ο αέρας από ποικιλίες που ευδοκιμούν στο νησί από την αρχαιότητα. «Με τη γνώση των παππούδων μου αλλά και με την τεχνολογία του σήμερα, προσπαθούμε χωρίς χημικά και με παραδοσιακό τρόπο να παράγουμε κρασί. Θυμάμαι ως παιδί τη δεκαετία του '60 μεγάλες ποσότητες σταφυλιών να μεταφέρονται με γαϊδουράκια και μουλάρια στο λιμάνι του νησιού για να φύγουν για τα γειτονικά νησιά, για οινοποίηση, καθώς το νησί ήταν γεμάτο αμπέλια. Παλαιότερα το νησί ονομαζόταν Οινόη και φημιζόταν για τη μεγάλη παραγωγή και ποιότητα των κρασιών του».

 

Επισκέψιμο οινοποιείο. Από ψαράς, εργολάβος και πρόεδρος της κοινότητας, την οποία υπηρέτησε για 12 χρόνια, ο Γιώργος Μάναλης έγινε απρόσμενα, όπως εξομολογείται, οινοποιός. Το οινοποιείο του βρίσκεται σε μια πλαγιά στην απόκρημνη βορειοδυτική πλευρά του νησιού, λίγο έξω από τη Χώρα, λειτουργεί με φωτοβολταϊκά και ανεμογεννήτρια, και αγαπήθηκε αμέσως από τους πιστούς φίλους της Σικίνου. Διαθέτει κελάρι με όλες τις προδιαγραφές, οινοποιείο με τον πλέον σύγχρονο εξοπλισμό και φιλόξενο χώρο δοκιμαστηρίου κρασιών. Ολες οι εγκαταστάσεις του οινοποιείου είναι επισκέψιμες από το κοινό ενώ, εκτός από τις εγκαταστάσεις οινοποίησης, έχει χώρους όπου φιλοξενούνται καλλιτεχνικές εκθέσεις, σεμινάρια και άλλες εκδηλώσεις. Ο αμπελώνας Μάναλη, έκτασης 20 στρεμμάτων με τη μορφή αναβαθμίδων, φιλοξενεί ντόπιες ποικιλίες όπως ασύρτικο, αϊδάνι, μαντηλαριά, Μονεμβασιά και μαυροτράγανο.

Καινοτόμες ιδέες. Στο ερώτημα πόσο εύκολο είναι να δραστηριοποιείται επιχειρηματικά κάποιος σε ένα νησί της άγονης γραμμής, δεν κρύβει ότι τα προβλήματα είναι πολλά, ιδιαίτερα εξαιτίας της ελλιπούς ακτοπλοϊκής σύνδεσης, όμως - όπως λέει - αν κάποιος αγαπά τον τόπο του και αυτό που κάνει, μπορεί να τα καταφέρει. «Στο νησί της Σικίνου ζει μια μικρή κοινωνία 250 ανθρώπων. Το οινοποιείο άνοιξε ξανά τον δρόμο για την αγροτική ανάπτυξη του νησιού και αγκαλιάστηκε από την τοπική κοινωνία. Αυτό με κάνει να πιστεύω ότι υπάρχουν δυνατότητες ανάπτυξης στην ελληνική περιφέρεια για καινοτόμες επιχειρήσεις σε όλους τους τομείς, γι' αυτό η Πολιτεία θα πρέπει να στηρίξει και να παροτρύνει τους νέους ανθρώπους που έχουν την αγάπη για τον τόπο τους και θέλουν να επιστρέψουν για να ζωντανέψουν ξανά την περιφέρεια».

Ο ίδιος, άλλωστε, αποδεικνύει όσα λέει έχοντας στο πλευρό του τα δυο παιδιά που μετά τις σπουδές τους επέστρεψαν στο νησί για να προσθέσουν και τις δικές τους δυνάμεις στην ανάπτυξη του οινοποιείου.