Σε μια εποχή που οι παράνομοι μετανάστες γίνονται όλο και πιο ανεπιθύμητοι, μια μικρή γωνιά της νότιας Ιταλίας άνοιξε την αγκαλιά της για 200 οικογένειες ξένων.

Στα χωριά της Μεγάλης Ελλάδας, στην περιοχή της Καλαβρίας, ο δήμαρχος του μικρού χωριού Ριάτσε, Ντομένικο Λουκάνο, έχει δημιουργήσει τα τελευταία έξι χρόνια μια πρότυπη κοινωνία μεταναστών που συμβιώνει ειρηνικά με τους ντόπιους. Τους ελάχιστους δηλαδή που έχουν απομείνει μετά τις απελάσεις της Ντράγκετα και την ανεργία τις τελευταίες δεκαετίες.

Κάποτε, το μικρό χωριό έσφυζε από ζωή, όμως σταδιακά οι δουλειές χάνονταν και μόνη διέξοδος των ντόπιων ήταν ή να κάνουν δουλειές με τη μαφιόζικη Ντράγκετα ή να μεταναστεύσουν.

Οταν δεκαετίες αργότερα, εξαθλιωμένοι μετανάστες από την Αφρική έφταναν στις ακτές της Καλαβρίας, στοιβαγμένοι στις βάρκες των δουλεμπόρων, ο δήμαρχος άνοιξε τα εγκαταλειμμένα σπίτια και τα έδωσε σε οικογένειες να μένουν δωρεάν.

Με τα χρόνια τούς έδωσε άδειες να ανοίξουν επιχειρήσεις, οι οποίες χρηματοδοτούνται σε ένα βαθμό από το επίδομα ενσωμάτωσης των 20 ευρώ ημερησίως για κάθε μετανάστη. Μια ανθρωπιστική πολιτική που «λειτουργεί» και αποδίδει σε μια από τις πιο φτωχικές περιοχές της Ιταλίας, ενώ σύμφωνα με τους υπολογισμούς του δημάρχου, στοιχίζει τέσσερις φορές λιγότερο από τη λειτουργία κέντρων κράτησης μεταναστών.

Σήμερα στο Ριάτσε ζουν 1.700 Ιταλοί, οι περισσότεροι ηλικιωμένοι, καθώς οι νέοι εξακολουθούν να αναζητούν δουλειά στο Βορρά, και οι μετανάστες. Ο «Μίμο», όπως αποκαλούν χαϊδευτικά το δήμαρχο οι κάτοικοι, έδωσε μια δεύτερη ευκαιρία όχι μόνο στις 200 οικογένειες μεταναστών κυρίως από την Αφρική, την Αλβανία και το Ιράκ, που έμειναν και δουλεύουν εκεί, αλλά και στον ίδιο τον τόπο του.

Τα σχολεία άνοιξαν ξανά, γέμισαν από φωνές μικρών παιδιών και το χωριό βρήκε τη ζωντάνια του, καθώς κάποιοι επέλεξαν να μείνουν στον τόπο τους και να αμείβονται με τα 700 ευρώ του προγράμματος ενσωμάτωσης.

Μια καινούρια, πολύχρωμη κοινωνία δημιουργήθηκε στα ερείπια των σπιτιών των Ιταλών που πριν από δεκαετίες ακολούθησαν τον ίδιο δρόμο προς άλλες, μακρινές πατρίδες. Και για τη La Citta Futura, την πόλη του μέλλοντος, όπως την αποκαλεί ο Ντομένικο Λουκάνο, ψηφίστηκε ο τρίτος καλύτερος δήμαρχος στον κόσμο.