skip to main content
 

Mαθαίνουν στα θρανία το αγροτικό επάγγελμα

Το Γεωργικό Λύκειο εκπαιδεύει όσους θέλουν μια νέα ζωή κοντά στη Φύση

Της Ιωαννας Φωτιαδη

Καθημερινή 11.02.2012

Σε μικρή απόσταση από την πολύβουη λεωφόρο Κηφισίας το κουδούνι χτυπάει κάθε πρωί στις εννιά για δεκαπέντε επίδοξους αγρότες - τους μαθητές του ΕΠΑΣ (Επαγγελματική Σχολή) Συγγρού. Το Γεωργικό Λύκειο άνοιξε τις πόρτες του τον Σεπτέμβριο ύστερα από οκτώ χρόνια παύσης, προκειμένου να εκπαιδεύσει σε διάστημα δύο ετών τους ενδιαφερόμενους στις φυτοτεχνικές επιχειρήσεις και στην αρχιτεκτονική τοπίου. Απόφοιτοι Λυκείου, πτυχιούχοι τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, άνεργοι και οικογενειάρχες επιστρατεύουν το κουράγιο τους και ξανακάθονται στα θρανία. «Λειτουργούμε όπως τα κανονικά σχολεία, με απουσίες, ελέγχους και εξετάσεις», επισημαίνει στην «Κ» ο διευθυντής του σχολείου και γεωπόνος κ. Παναγιώτης Σκοτειδάκης.

Κοινός παρονομαστής των διδασκομένων, η θέληση να κατακτήσουν τα μυστικά του αγροτικού επαγγέλματος και σε πολλές περιπτώσεις να εγκαταλείψουν το κλεινόν άστυ, προκειμένου να ξεκινήσουν μια νέα ζωή κοντά στη Φύση.

Η απόφαση για την επαναλειτουργία του σχολείου, που εποπτεύεται από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, αντανακλά την τάση επιστροφής στην ύπαιθρο και το επάγγελμα του αγρότη, που παρατηρείται έντονα στους κόλπους της ελληνικής κοινωνίας ήδη από την έναρξη της οικονομικής κρίσης. Είναι ενδεικτικό ότι από το 2008 έως το 2011 ο αγροτικός τομέας έχει προσφέρει εργασία σε 60.000 άτομα. Εκτιμάται, μάλιστα, ότι η συντριπτική πλειονότητα αυτών είναι ελληνικής υπηκοότητας. Στην ιστοσελίδα, μάλιστα, του ΟΠΕΚΕΠΕ (Οργανισμός Πληρωμών και Ελέγχου Κοινοτικών Ενισχύσεων Προσανατολισμού και Εγγυήσεων) έχουν κατατεθεί από τα τέλη Οκτωβρίου έως σήμερα πάνω από 3.000 αιτήσεις από ενδιαφερόμενους να καλλιεργήσουν σε διαθέσιμες καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Η εν λόγω πρόσφατη ρύθμιση του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων για την παραχώρηση διαθέσιμων αγροτεμαχίων απευθύνεται σε άνεργους νέους αγρότες πτυχιούχους γεωτεχνικής σχολής και επαγγελματίες αγρότες. Ωστόσο, την «πρωτιά» αποσπούν προς το παρόν οι άνεργοι (35%) και οι νέοι έως 35 ετών (29%).

Μαθήματα και εξάσκηση

Η πρώτη «φουρνιά» του Γεωργικού Λυκείου περιλαμβάνει ενήλικες, από δεκαοχτώ έως σαράντα ετών. Ουσιαστικά, οι μαθητές χωρίζονται σε δύο ηλικιακές κατηγορίες: 18 έως 22 ετών, που ακόμα αναζητούν την κατάλληλη γι' αυτούς επαγγελματική κατεύθυνση ή 30 έως 40 ετών, που έχουν δοκιμαστεί στον επαγγελματικό στίβο, αλλά είτε δεν είναι ικανοποιημένοι είτε έχουν μείνει άνεργοι. Ωστόσο, αρκεί να έχει ολοκληρώσει κανείς την πρώτη Λυκείου για να εγγραφεί, αφού τα δύο χρόνια σπουδών ισοδυναμούν με τη δευτέρα και την τρίτη Λυκείου. Στις πέντε σχολικές ώρες οι μαθητές διδάσκονται μαθήματα ειδικότητας: φυτά κηποτεχνίας, αγροτικά μηχανήματα και εργαλεία, αρχιτεκτονική τοπίου, φυτά κηποτεχνίας, ανθοκηπευτικές καλλιέργειες και θερμοκηπιακές εγκαταστάσεις. «Προσπαθώ να μην τους φορτώνω πολλή δουλειά για το σπίτι», ομολογεί ο κ. Σκοτειδάκης, ένας εκ των τριών διδασκόντων, «αρκετοί, άλλωστε, δουλεύουν παράλληλα τα απογεύματα». Ως διδακτική ύλη χρησιμοποιούνται τα βιβλία του Οργανισμού Σχολικών Βιβλίων για Γεωργικά Λύκεια. Υπενθυμίζουμε ότι λειτουργούν ταυτόχρονα άλλες πέντε σχολές, η γαλακτοκομική των Ιωαννίνων, η Αβερώφειος στη Λάρισα, η σχολή ξυλογλυπτικής στην Καλαμπάκα, η σχολή αμπελουργίας-οινολογίας στη Νεμέα και η σχολή για θερμοκηπιακές εγκαταστάσεις στη Μεσαρά Κρήτης.

Βέβαια, στο ημερήσιο πρόγραμμα περιλαμβάνεται πολλή πρακτική εξάσκηση στο κτήμα Συγγρού (όπου διεξάγονται από το Ινστιτούτο Γεωπονικών Επιστημών απογευματινά σεμινάρια) αλλά και επισκέψεις σε αγροκτήματα.

«Η κατάρτιση που τους προσφέρεται διανοίγει πολλές προοπτικές για το επαγγελματικό τους μέλλον», εξηγεί ο κ. Σκοτειδάκης, «μπορούν να γίνουν κηπουροί, να εργαστούν σε φυτώριο ή ανθοπωλείο». Οπως επισημαίνει ο ίδιος, «η αστική λαχανοκομία παρουσιάζει ιδιαίτερη αύξηση». Οι κάτοικοι δηλαδή της πόλης και των προαστίων επιδιώκουν διακαώς να αποκτήσουν τον δικό τους λαχανόκηπο στο μπαλκόνι, την πιλοτή ή οποιονδήποτε άλλο διαθέσιμο χώρο και χρειάζονται έναν ειδικό που θα τους φυτέψει τα κηπευτικά και θα τους καθοδηγήσει. «Πολλοί εκ των μαθητών έχουν κληρονομήσει καλλιεργήσιμες εκτάσεις στην επαρχία και σκέφτονται να επιστρέψουν και να τις καλλιεργήσουν εκ νέου», περιγράφει ο κ. Σκοτειδάκης. «Τώρα πια δεν πρόκειται για μια ρομαντική διάθεση επιστροφής στη Φύση, αλλά για επιτακτική ανάγκη επιβίωσης».

Oνειρο ζωής η καλλιέργεια γης

Δεν απογοητεύτηκε που δεν πέρασε στη Γεωπονική η 18χρονη Ελένη Λάμπρου· έσπευσε να εγγραφεί στο ΕΠΑΣ Συγγρού. Αυτό το σχολείο με το στοχευμένο πρόγραμμα και την πρακτική εξάσκηση κρατάει ζωντανό το ενδιαφέρον της κοπέλας, η οποία ονειρεύεται μετά την αποφοίτησή της να μετακομίσει στο χωριό των γονιών της. «Ο παππούς μου και η γιαγιά μου ζουν ακόμα εκεί και ασχολούνται με τα κτήματα», εξηγεί στην «Κ»· «εγώ με τις γνώσεις που θα αποκτήσω θα βελτιώσω τη σοδειά, μπορεί να την κάνω και βιολογική». Η ίδια και οι γονείς της ελπίζουν ότι στο χωριό «υπάρχει μέλλον» για εκείνην. «Οι παππούδες μου είναι αρνητικοί, γιατί νομίζουν ότι δεν είναι δουλειά για εμένα. Δεν ξέρουν όμως την πραγματικότητα της Αθήνας», σχολιάζει η Ελένη. Τι και αν επικρατεί το στερεότυπο ότι οι αγροτικές δουλειές απαιτούν αντρικά χέρια; «Οπου χρειάζομαι βοήθεια, θα αναζητώ έναν άνδρα συνεργάτη».